(Transmedia) storytelling (2)
Posted on | mei 18, 2009 | No Comments
<analyse> Onderzoek is een kwestie van afbakenen, vertelde mijn scriptiebegeleidster op de UvT tijdens onze eerste sessie. Waarheid als een koe, besef ik nu ik jaren later bezig met met een PhD onderzoeksvoorstel. Mijn kantoor is inmiddels ingebouwd door grote stapels boeken en honderden A4-tjes. Storytelling kent meer gezichten dan ik ooit van tevoren had durven hopen. Zie daar maar eens de juiste invalshoek in te vinden. Een kleine samenvatting voor de liefhebbers.
Communicatie en marketing
Storytelling gaat over de kracht van verhalen. Guido Rijnja en Ron van der Jagt gaan in hun (niet wetenschappelijke) werk ‘De kracht van verhalen in communicatie’ in op het begrip sustainable corporate story. Dit is volgens de schrijvers de beschrijving van kernpunten van een onderneming in een beknopt verhaal. Het is opgesteld om de identificatie van de eigen medewerkers met de organisatie te vergroten en om het bedrijf succesvol te kunnen positioneren ten opzichte van andere organisaties. Zij zien het als een managementinstrument of communicatietool. Een richting die ook per van Wijst in zijn boekje ‘corporate storytelling’ kiest. De ondertitel ‘de marktwaarde van een geloofwaardig verhaal’ illustreert zijn overtuiging dat een goed product met een goede prijsmaken anno 2009 niet meer genoeg is; mensen zoeken steeds meer een emotionele aansluiting, het aansprekende verhaal en het gevoelige voordeel rond een product, dienst of merk. Barbara Kaufman schrijft in haar artikel ‘Stories that sell, stories that tell’ over de voordelen op dit gebied voor het ontwikkelen van een betekenisvolle missie, het verbeteren van fondsenwerving en arbeidscommunicatie, het betrekken van werknemers en de community. Een inzicht dat in lijn is met een legio van infomatiebronnen over de rol van storytelling voor marketeers.

Organisatiekunde
Dr. F. Breuer ziet in zijn publicatie ‘storytelling als interactieve interventie’ vier meer intern gerichte mogelijkheden voor storytelling. Volgens hem hebben verhalen een sterke socialiserende en enculturatiefunctie. Voor een organisatieonderzoeker zijn de verhalen een belangrijke bron om zicht te krijgen op de cultuur van een organisatie, zoals dat ook geldt voor de antropoloog of de etnograaf met betrekking tot de cultuur van een gemeenschap. Een tweede functie van verhalen is volgens Breuer is dat door het vertellen van verhalen de overgang naar een nieuwe fase in de ontwikkeling van een groep beter kan worden verwerkt. Een derde functie van het vertellen is de mogelijkheid te creëren van een herbeleving in het hier en nu van een situatie uit het verleden en als laatste ziet hij een functie voor het creëren van een nieuwe werkelijkheid. Cathy Driscoll en Margaret McKee kiezen ook voor de organisatiekundige insteek. Zij focussen echter meer op de kracht van het authentieke verhaal voor authentiek en ethisch leiderschap. Die esthetische kant wordt tevens gezien door wetenschappers als Taylor, Fisher en Dufresne. (‘The aesthetics of management storytelling: a key to organizational learning.’)
Strategie
Naast de communicatieve en organisatiekundige insteek zien verschillende wetenschappers storytelling als basis van scenarioplanning; een managementtool waar bedrijven hun strategie mee vormen. Zo’n scenario analyse deed ik eerder voor mijn onderzoek naar de Toekomst van het Nederlandse Medialandschap.
Steve Danning vat de verschillende bedrijfsmogelijkheden van storytelling voor de beginner heel handig samen:

De andere kant: entertainment en journalistiek
Totaal verschillend van de bedrijfsmatige insteek is het werk van Henry Jenkins, Convergence Culture. Een werk dat ik inmiddels redelijk stuk gelezen heb. Jenkins geeft in zijn werk talloze voorbeelden van mediabedrijven (vooral entertainment) die een verhaal via verschillende kanalen vertellen. Hij introduceert het begrip convergence culture, wat later ook wordt uitgelegd als transmedia storytelling. Zijn expertise gaat uit naar de invloed die gebruiker op deze verhalen. Voor de niet-lezers onder ons een kwalitatief slechte, maar inhoudelijk allesomvattende video van een lezing die Jenkins gaf bij Google.
Storytelling kent als onderzoeksonderwerp vele invalshoeken. En dan vergeet ik voor het gemak te kijken door de bril van de literatuurwetenschapper, theaterwetenschapper, regissseur, historicus en theoloog. Momenteel verdiep ik me in de journalistieke mogelijkheden van transmedia storytelling, voor mij voorlopig de laatste bril die ik opzet.
Overeenkomsten
Wat me tot nu opvalt is dat er veel is geschreven over het onderwerp vanuit verschillende invalshoeken, maar dat het uiteindelijk bij iedereen op hetzelfde is gebaseerd: een goed scenario. Of dit nu wordt gebruikt om een bedrijfsstrategie te bepalen, of een nieuwe Lost te creëren, maakt niet uit. De narratieve technieken blijven hetzelfde. Om me hier mee in te verdiepen ga ik en juli een weekje in de leer van het media scenarioschrijven. Zien waarin het verschilt met de bedrijfsmatige insteek. Waarna dat afbakenen toch echt maar eens moet beginnen.
Lees een eerdere blog over dit onderwerp.
Related posts:
Comments
Leave a Reply

